کبرياي توبه را بشکن پشيماني بس است

از جواهرخانه‌ي خالي نگهباني بس است

ترس جاي عشق جولان داد و شک جاي يقين

آبروداري کن اي زاهد، مسلماني بس است

خلق دل‏سنگ‌اند و من آيينه با خود مي‌برم

بشکنيدم دوستان دشنام پنهاني بس است

يوسف از تعبير خواب مصريان دلسرد شد

هفتصد سال است مي‌بارد! فراواني بس است

نسل پشت نسل تنها امتحان پس مي‌دهيم

ديگر انساني نخواهد بود قرباني بس است

بر سر خوان تو تنها کفر نعمت مي‌کنيم

سفره‌ات را جمع کن اي عشق مهماني بس است.

در آستانه آخرين جمعه ماه شعبان از همه دوستان شديدا التماس دعا دارم، و رمضاني سرشار از نور و معرفت و معنويت برايتان آرزو مي کنم و اميدوارم که خداوند در رمضان امسال  سربازي آقا امام زمان (عج) رو براي همه ما رقم بزنه .در ضمن در ماه رمضان خسيس نباشيد و براي همه رفقا دعا کنيد.(شاعر شعر بالا هم جناب آقاي فاضل خان نظري هستند)

نيمه شعبان امسال هم مثل تمام سالهايي که تاکنون دور از روي ولي زمان سپري کرده ايم ، گذشت و امام غائب به ما رخ نشان نداد، تا ما در روزگار انتظارهمچنان فرياد برآوريم:   « متي ترانا و نراک و قد نشرت لواء النصر تري » .

امسال پيامک هاي فارسي زيادي براي تبريک اين روز دريافت کردم ، که هرکدام در نوع خود جالب و خواندني بود، راستش رو بخواهيد حيفم اومد  که شما دوستان عزيز از خوندن اين پيامک هاي زيبا وپر مفهوم بي بهره بمونيد.

1-   ما معتقديم که عشق سر خواهد زد***بر پشت ستم کسي تبر خواهد زد***سوگند به هر چهارده آيه نور***سوگند به زخم هاي سرشار غرور***آخر شب سرد ما سحر مي گردد***مهدي به ميان شيعه بر مي گردد.

2-      مست عشقم ، مست شوقم، مست دوست***مست آن دلبر که عالم مست اوست.

3-      حضرت وليعصر(عج):چيزي ما را ازشمامحبوس نکرده است،مگر اعمال ناخوشايندو ناپسندي که از شما به ما مي رسد.

4-   يا اباصالح ويرانه نه آن است که جمشيد بنا کرد***ويرانه نه آنست که فرهاد فرو ريخت***ويرانه دل ماست که هر جمعه به يادت ***صد بار بنا گشت و دگر بار فرو ريخت.

5-      از غم هجر مکن ناله و فرياد که دوش ***زده ام فالي و فرياد رسي مي آيد.

6-   براي آمدنت انتظار کافي نيست*** دعا و اشک  دل بي قرار کافي نيست***خودت دعا بکن اي نازنين که برگردي***دعاي اين همه شب زنده دار کافي نيست.

7-   گفتم که خدا مرا حياتي بفرست ***طوفان زده ام راه نجاتي بفرست***فرمود که با زمزمه يا مهدي***نذر گل نرگس صلواتي بفرست.

8-   صحبتي شد که خدا باب نجاتي بفرست***تلخي ذائقه را شاخه نباتي بفرست***حل شود مشکل ما با گل روي مهدي***از جه خاموش نشستي صلواتي بفرست.

9-   شايد آن روز که سهراب نوشت:تا شقايق هست،زندگي بايد کرد،خبري از دل پردرد گل ياس نداشت،بايد اينطور نوشت:هر گلي هم باشد،چه شقايق چه گل پيچک و ياس، تانيايد مهدي(عج) زندگي دشوار است.

10-   مهدي جان؛ گذشته سن حضورت ز سن نوح ، ولي***شمار مردم کشتي نکرده تغييري

رشد کمي و کيفي پيامک هاي امسال، من رو کاملا به فکر فرو برد و با خودم گفتم که آيا اين فوران احساسسات در بين مردم به معني تکامل تدريجي جامعه ما و حرکت به سمت جامعه منتظر است و يا اينکه ...

بگذريم؛ به نظر شما کداميک از پيامک هاي بالا از نظر محتوايي و زيبايي امتياز بالاتري مي گيرد.

پي نوشت ها-----------------------------------------------------------

*چرا انتظار فرج بالاترين عبادت است؟(گفتاري از حضرت آيت الله مصباح يزدي)

شب ميلاد حضرت اباالفضل (ع) بود که بعد از نزديک به يک سال که حاج آقا رو نديده بودم ، در حسينيه عاشقان ثارالله شيراز با ايشون ملاقات کردم،همه خاطرات طرح تمهيد دوباره در ذهنم تداعي شد، تقريبا هر پنجشنبه در دانشگاه تهران از صحبت هاي حاج آقا ماندگاري و ساير اساتيد استفاده مي کرديم .....يادش بخير!

اون شب حاج آقا با تلنگر هاي خاص خودش دوباره ذهن من رو به سمت حال و هواي اون ايام سوق داد،حاج آقا مي گفت :ما تاجر هاي خوبي نيستيم، به اندازه اي که براي اهل بيت سرمايه گذاري مي کنيم،بهره برداري نمي کنيم.

تازه ، عمده بهره هاي ما بهره هاي شفاعتي است نه بهره هاي هدايتي ،حاج آقا مي گفت:مثل ساختماني شديم که ظاهر اون درسته اما باطن اون خرابه و تعريفي نداره.حاج آقا مي گفت: آدم در نماز فرادا زياد شک مي کنه چون امام نداره بعد مي گفت هر کي امام داشته باشه امنيت داره.حاج آقا مي گفت آمار زائر هاي جمکران روز به روز داره زيادتر مي شه اما آمار دين دارها روز به روز کمتر ميشه.خلاصه اينکه حاج آقا حضرت اباالفضل (ع)  رو بهترين الگو براي منتظرين امام زمان (عج) معرفي کرد.

راستي شما چي فکر مي کنيد، ايشون چه ويژگي داشتند که مي توانند الگوي ياوران مهدي (عج) قرار بگيرند؟

قرآن‘ من واقعاً شرمنده ام !!!

قرآن ! من شرمنده توام اگر از تو آواز مرگي ساخته ام که هر وقت در کوچه مان آوازت بلند ميشود همه از هم ميپرسند " چه کسي مرده است ؟ " چه غفلت بزرگي که مي پنداريم خدا ترا براي مردگان ما نازل کرده است.
قرآن ! من شرمنده توام اگر ترا از يک نسخه عملي به يک افسانه موزه نشين مبدّل کرده ام . يکي ذوق مي کند که ترا بر روي برنج نوشته ، ‌يکي ذوق مي کند که ترا تابلوي فرش کرده ، ‌يکي ذوق مي کند که ترا با آب طلا نوشته ، ‌و ديگري  به خود مي بالد که ترا در کوچک ترين قطع ممکن منتشر کرده... ! آيا واقعا خدا ترا فرستاده تا ما  موزه سازي کنيم ؟
قرآن ! من شرمنده توام اگر حتي آنان که ترا مي خوانند و ترا مي شنوند ، ‌آنچنان به پايت مي نشينند که خلايق به پاي موسيقي هاي روزمرّه مي نشينند، که اگر چند آيه از ترا به يک نفس بخوانند مستمعين فرياد مي زنند " احسنت ...! " گوئي مسابقه نفس است
قرآن !‌ من شرمنده توام اگر به يک فستيوال مبدل شده اي، حفظ کردن تو با شماره صفحه، ‌خواندن تو آز آخر به اول، ‌يک معرفت است يا يک رکورد گيري؟ اي کاش آنان که ترا حفظ کرده اند، ‌حفظ کني، تا اينچنين ترا اسباب مسابقات هوش نکنند.
خوشا به حال هر کسي که دلش رحلي است براي تو . آنانکه وقتي ترا ميخوانند چنان حظ ميکنند ،‌گويي که قرآن همين الان به ايشان نازل شده است. آنچه ما با قرآن کرده ايم تنها بخشي از اسلام است که به صليب جهالت کشيديم . 

يک  روز پدري که در حال مطالعه روزنامه بود از سر و صداي پسرش کلافه شد. با خود فکري کرد و بعد از چند لحظه صفحه اي از روزنامه  که در آن نقشه جهان بود، را  تکه تکه کرد و به پسرش داد تا اين نقشه را بازسازي کند . با اين کار مرد مي دانست که پسر چند ساعتي سرگرم است. اما بعد از لحظاتي پسر با نقشه کامل شده برگشت. مرد با تعجب پرسيد چگونه اين کار را کردي؟

پسر گفت در پشت اين نقشه عکس انساني بود، من دانستم که اگر بتوانم اين انسان را بسازم جهان را نيز خواهم ساخت.